Over Julian

Julian van Spankeren (1993) tekent altijd en overal. Thuis, op vakantie of onderweg. In de auto, in de bus, in het vliegtuig, op de boot, in een restaurant, op het strand, in het bos – het maakt niet uit. ‘Julian vermaakt zich altijd, als hij maar papier en zijn koffertje bij zich heeft’ zegt zijn moeder. In dat, inmiddels bijna helemaal versleten, koffertje zitten Julians vele viltstiften, in alle kleuren van de regenboog. Het koffertje gaat overal mee naar toe. Nieuwe plekken of steden worden goed bekeken en daarna zet hij zijn observaties vrijwel onmiddelijk om in weer een nieuwe tekening.

Julian vertelt zelf het volgende over zijn tekenwerk: ‘Toen ik twee jaar werd kreeg ik van mijn moeder kleurpotloden. Ik kon toen natuurlijk niet echt tekenen, het was meer krassen, maar zo begon het wel. Later, tussen 4 en 6 jaar, tekende ik piratenschepen en kastelen. Nu kan ik alle soorten boten en vliegtuigen tekenen. Ik teken het meest steden of andere gebieden waar mensen of sporen van mensen zijn. Ik teken ook veel kleurrijke landkaarten. Die landkaarten zijn meestal kaarten van fantasielanden en als er een echt bestaand land op staat kloppen de wegen, steden en gebieden niet. Maar ik heb ook wel eens kaarten uit atlassen nagetekend en die kloppen dan wel qua steden, grenzen en rivieren. Ik leerde een vliegtuig tekenen tussen 5 en 7 jaar gok ik. Ik ging op vakantie en zat in het vliegtuig en voor me lag zo’n kaart met veiligheidsinstructies. Daarop stond een vliegtuig afgebeeld met alle (nood)uitgangen. Ik probeerde dat vliegtuig na te tekenen. Het lukte me en vanaf dat moment kan ik vliegtuigen tekenen. Maar hoe ben ik nou gaan tekenen? Alle kleine kinderen van 2 jaar krassen wel met potloden. Nou, mijn ouders gaven me op jonge leeftijd geen Gameboy of zoiets dus ging ik in plaats daarvan tekenen om me te vermaken’.

Julian houdt erg van mooie gebouwen, hoe hoger hoe beter. Daarom is New York met de Empire State Building favoriet bij hem. Maar hij houdt ook erg van Amsterdam, dat kun je wel zien aan zijn tekeningen van bijvoorbeeld het Centraal Station en de grachten. Behalve bestaande plekken tekent Julian ook fantasielanden. Dat kan een wereld van nu zijn, maar ook uit het verleden of de toekomst. Opvallend is dat als Julian aan het tekenen slaat andere kinderen in zijn buurt ook zin krijgen om te tekenen. Op een recente vakantie heeft hij zelfs voor de andere kinderen die mee waren een hele reeks tekenlesboekjes gemaakt met allemaal voorbeelden van hoe je het tekeningen van dingen als vliegtuigen en gebouwen stap voor stap kunt aanpakken.